James 1

1James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are scattered abroad, greeting.

ιακωβος θεου και κυριου ιησου χριστου δουλος ταις δωδεκα φυλαις ταις εν τη διασπορα χαιρειν (10362)

2My brethren, count it all joy when ye fall into divers temptations;

πασαν χαραν ηγησασθε αδελφοι μου οταν πειρασμοις περιπεσητε ποικιλοις (5078)

3Knowing this, that the trying of your faith worketh patience.

γινωσκοντες οτι το δοκιμιον υμων της πιστεως κατεργαζεται υπομονην (7646)

4But let patience have her perfect work, that ye may be perfect and entire, wanting nothing.

η δε υπομονη εργον τελειον εχετω ινα ητε τελειοι και ολοκληροι εν μηδενι λειπομενοι (4928)

5If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.

ει δε τις υμων λειπεται σοφιας αιτειτω παρα του διδοντος θεου πασιν απλως και μη ονειδιζοντος και δοθησεται αυτω (11332)

6But let him ask in faith, nothing wavering. For he that wavereth is like a wave of the sea driven with the wind and tossed.

αιτειτω δε εν πιστει μηδεν διακρινομενος ο γαρ διακρινομενος εοικεν κλυδωνι θαλασσης ανεμιζομενω και ριπιζομενω (8040)

7For let not that man think that he shall receive any thing of the Lord.

μη γαρ οιεσθω ο ανθρωπος εκεινος οτι ληψεται τι παρα του κυριου (6682)

8A double minded man is unstable in all his ways.

ανηρ διψυχος ακαταστατος εν πασαις ταις οδοις αυτου (6120)

9Let the brother of low degree rejoice in that he is exalted:

καυχασθω δε ο αδελφος ο ταπεινος εν τω υψει αυτου (7147)

10But the rich, in that he is made low: because as the flower of the grass he shall pass away.

ο δε πλουσιος εν τη ταπεινωσει αυτου οτι ως ανθος χορτου παρελευσεται (8521)

11For the sun is no sooner risen with a burning heat, but it withereth the grass, and the flower thereof falleth, and the grace of the fashion of it perisheth: so also shall the rich man fade away in his ways.

ανετειλεν γαρ ο ηλιος συν τω καυσωνι και εξηρανεν τον χορτον και το ανθος αυτου εξεπεσεν και η ευπρεπεια του προσωπου αυτου απωλετο ουτως και ο πλουσιος εν ταις πορειαις αυτου μαρανθησεται (20032)

12Blessed is the man that endureth temptation: for when he is tried, he shall receive the crown of life, which the Lord hath promised to them that love him.

μακαριος ανηρ ος υπομενει πειρασμον οτι δοκιμος γενομενος ληψεται τον στεφανον της ζωης ον επηγγειλατο ο κυριος τοις αγαπωσιν αυτον (11598)

13Let no man say when he is tempted, I am tempted of God: for God cannot be tempted with evil, neither tempteth he any man:

μηδεις πειραζομενος λεγετω οτι απο του θεου πειραζομαι ο γαρ θεος απειραστος εστιν κακων πειραζει δε αυτος ουδενα (8766)

14But every man is tempted, when he is drawn away of his own lust, and enticed.

εκαστος δε πειραζεται υπο της ιδιας επιθυμιας εξελκομενος και δελεαζομενος (4435)

15Then when lust hath conceived, it bringeth forth sin: and sin, when it is finished, bringeth forth death.

ειτα η επιθυμια συλλαβουσα τικτει αμαρτιαν η δε αμαρτια αποτελεσθεισα αποκυει θανατον (5814)

16Do not err, my beloved brethren.

μη πλανασθε αδελφοι μου αγαπητοι (2027)

17Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning.

πασα δοσις αγαθη και παν δωρημα τελειον ανωθεν εστιν καταβαινον απο του πατρος των φωτων παρ ω ουκ ενι παραλλαγη η τροπης αποσκιασμα (12809)

18Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures.

βουληθεις απεκυησεν ημας λογω αληθειας εις το ειναι ημας απαρχην τινα των αυτου κτισματων (9072)

19Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

ωστε αδελφοι μου αγαπητοι εστω πας ανθρωπος ταχυς εις το ακουσαι βραδυς εις το λαλησαι βραδυς εις οργην (11317)

20For the wrath of man worketh not the righteousness of God.

οργη γαρ ανδρος δικαιοσυνην θεου ου κατεργαζεται (3240)

21Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

διο αποθεμενοι πασαν ρυπαριαν και περισσειαν κακιας εν πραυτητι δεξασθε τον εμφυτον λογον τον δυναμενον σωσαι τας ψυχας υμων (11981)

22But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves.

γινεσθε δε ποιηται λογου και μη μονον ακροαται παραλογιζομενοι εαυτους (4128)

23For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass:

οτι ει τις ακροατης λογου εστιν και ου ποιητης ουτος εοικεν ανδρι κατανοουντι το προσωπον της γενεσεως αυτου εν εσοπτρω (12934)

24For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.

κατενοησεν γαρ εαυτον και απεληλυθεν και ευθεως επελαθετο οποιος ην (4801)

25But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed.

ο δε παρακυψας εις νομον τελειον τον της ελευθεριας και παραμεινας ουτος ουκ ακροατης επιλησμονης γενομενος αλλα ποιητης εργου ουτος μακαριος εν τη ποιησει αυτου εσται (13414)

26If any man among you seem to be religious, and bridleth not his tongue, but deceiveth his own heart, this man’s religion is vain.

ει τις δοκει θρησκος ειναι εν υμιν μη χαλιναγωγων γλωσσαν αυτου αλλ απατων καρδιαν αυτου τουτου ματαιος η θρησκεια (11896)

27Pure religion and undefiled before God and the Father is this, To visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep himself unspotted from the world.

θρησκεια καθαρα και αμιαντος παρα τω θεω και πατρι αυτη εστιν επισκεπτεσθαι ορφανους και χηρας εν τη θλιψει αυτων ασπιλον εαυτον τηρειν απο του κοσμου (14475)