Romans 12

1I beseech you therefore, brethren, by the mercies of God, that ye present your bodies a living sacrifice, holy, acceptable unto God, which is your reasonable service.

παρακαλω ουν υμας αδελφοι δια των οικτιρμων του θεου παραστησαι τα σωματα υμων θυσιαν ζωσαν αγιαν ευαρεστον τω θεω την λογικην λατρειαν υμων (17641)

2And be not conformed to this world: but be ye transformed by the renewing of your mind, that ye may prove what is that good, and acceptable, and perfect, will of God.

και μη συσχηματιζεσθε τω αιωνι τουτω αλλα μεταμορφουσθε τη ανακαινωσει του νοος υμων εις το δοκιμαζειν υμας τι το θελημα του θεου το αγαθον και ευαρεστον και τελειον (17250)

3For I say, through the grace given unto me, to every man that is among you, not to think of himself more highly than he ought to think; but to think soberly, according as God hath dealt to every man the measure of faith.

λεγω γαρ δια της χαριτος της δοθεισης μοι παντι τω οντι εν υμιν μη υπερφρονειν παρ ο δει φρονειν αλλα φρονειν εις το σωφρονειν εκαστω ως ο θεος εμερισεν μετρον πιστεως (17351)

4For as we have many members in one body, and all members have not the same office:

καθαπερ γαρ εν ενι σωματι μελη πολλα εχομεν τα δε μελη παντα ου την αυτην εχει πραξιν (6188)

5So we, being many, are one body in Christ, and every one members one of another.

ουτως οι πολλοι εν σωμα εσμεν εν χριστω ο δε καθ εις αλληλων μελη (6957)

6Having then gifts differing according to the grace that is given to us, whether prophecy, let us prophesy according to the proportion of faith;

εχοντες δε χαρισματα κατα την χαριν την δοθεισαν ημιν διαφορα ειτε προφητειαν κατα την αναλογιαν της πιστεως (9877)

7Or ministry, let us wait on our ministering: or he that teacheth, on teaching;

ειτε διακονιαν εν τη διακονια ειτε ο διδασκων εν τη διδασκαλια (3188)

8Or he that exhorteth, on exhortation: he that giveth, let him do it with simplicity; he that ruleth, with diligence; he that sheweth mercy, with cheerfulness.

ειτε ο παρακαλων εν τη παρακλησει ο μεταδιδους εν απλοτητι ο προισταμενος εν σπουδη ο ελεων εν ιλαροτητι (8106)

9Let love be without dissimulation. Abhor that which is evil; cleave to that which is good.

η αγαπη ανυποκριτος αποστυγουντες το πονηρον κολλωμενοι τω αγαθω (7318)

10Be kindly affectioned one to another with brotherly love; in honour preferring one another;

τη φιλαδελφια εις αλληλους φιλοστοργοι τη τιμη αλληλους προηγουμενοι (6087)

11Not slothful in business; fervent in spirit; serving the Lord;

τη σπουδη μη οκνηροι τω πνευματι ζεοντες τω {VAR1: καιρω } {VAR2: κυριω } δουλευοντες (8964)

12Rejoicing in hope; patient in tribulation; continuing instant in prayer;

τη ελπιδι χαιροντες τη θλιψει υπομενοντες τη προσευχη προσκαρτερουντες (7897)

13Distributing to the necessity of saints; given to hospitality.

ταις χρειαις των αγιων κοινωνουντες την φιλοξενιαν διωκοντες (8079)

14Bless them which persecute you: bless, and curse not.

ευλογειτε τους διωκοντας υμας ευλογειτε και μη καταρασθε (5438)

15Rejoice with them that do rejoice, and weep with them that weep.

χαιρειν μετα χαιροντων και κλαιειν μετα κλαιοντων (4937)

16Be of the same mind one toward another. Mind not high things, but condescend to men of low estate. Be not wise in your own conceits.

το αυτο εις αλληλους φρονουντες μη τα υψηλα φρονουντες αλλα τοις ταπεινοις συναπαγομενοι μη γινεσθε φρονιμοι παρ εαυτοις (11798)

17Recompense to no man evil for evil. Provide things honest in the sight of all men.

μηδενι κακον αντι κακου αποδιδοντες προνοουμενοι καλα ενωπιον παντων ανθρωπων (7247)

18If it be possible, as much as lieth in you, live peaceably with all men.

ει δυνατον το εξ υμων μετα παντων ανθρωπων ειρηνευοντες (7335)

19Dearly beloved, avenge not yourselves, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord.

μη εαυτους εκδικουντες αγαπητοι αλλα δοτε τοπον τη οργη γεγραπται γαρ εμοι εκδικησις εγω ανταποδωσω λεγει κυριος (9657)

20Therefore if thine enemy hunger, feed him; if he thirst, give him drink: for in so doing thou shalt heap coals of fire on his head.

εαν ουν πεινα ο εχθρος σου ψωμιζε αυτον εαν διψα ποτιζε αυτον τουτο γαρ ποιων ανθρακας πυρος σωρευσεις επι την κεφαλην αυτου (14537)

21Be not overcome of evil, but overcome evil with good.

μη νικω υπο του κακου αλλα νικα εν τω αγαθω το κακον (5402)